تبليغاتX
شو وان باش
کار ناتمام را تمام کن
خـــــــداحافظ گـــــل لادن

تمــــوم عاشقــــا باختن
   
ببین هم گریه هام از عشق

چه زندونی برام ساختن

خــــــــداحافظ گــــل پونه

گـــل تنهای بـــی خونه

لالایی ها دیگـــــه خوابی

به چشمونم نمی شـونـه
+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 5:20 بعد از ظهر  توسط دلریخته | 
سینه ی تو چه نجس بود مادر

مثل بوسه ی معشوقعه ات

و پدر

فقط چند لحظه

چند قطره

هوس را به ضیافت دعوت کرد

تا منه سینه گاز زده

از مادری پس زده

تشنه ی محبت باشم.

                                        شووان نامرد

+ نوشته شده در  شنبه ششم مرداد 1386ساعت 3:17 قبل از ظهر  توسط دلریخته | 
 

روز زن میلاد دو تن

کار تو کار من

درک دلتنگی های زن

 

(من فقط نمی دانم

کدامین روز میمیرم

گر بدانم

میلاد مرگم را

جشن میگیرم)

                               شووان

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم تیر 1386ساعت 2:38 بعد از ظهر  توسط دلریخته | 
ف 

ع

ل

ا" 

د

ا

ر

م

خ

د

ا

م

ی

ش

م

آ

د

م

ب

ی

د

ع

ا

م

ی

ش

م

ا

گ

ه

ب

گ

م

خ

د

ا

 ک

ج

ا

س

ت

م

ی

گ

ی

ن

چ

ق

د

ر

ا

و

ن

ب

ی

و

ف

ا

س

ت

+ نوشته شده در  جمعه هشتم تیر 1386ساعت 2:5 بعد از ظهر  توسط دلریخته | 

دوشنبه

 

هيچكسم

 

به همه مقدسات قسم

 

دوشنبه همیشه آبيست

 

گرچه غم دارم

 

شادی تو کافیست.

 

                              شووا ن

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم خرداد 1386ساعت 6:19 بعد از ظهر  توسط دلریخته | 
۵شنبه

گلپونه های وحشی دشت امیدم

وقت سحر شد

خاموشی شب رفت  

وقت دگر شد

من مانده ام تنهای تنها

 میان سیل غمها

گلپونه های نا مهربانی آتشم زد

گلپونه های بی هم زبانی آتشم زد...

                                                       شووان

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم خرداد 1386ساعت 2:10 بعد از ظهر  توسط دلریخته | 
۲شنبه

دلم تنگ بود

پر از جنگ بود

همه چشمها

جز دو گیلاس درشت تو

چه بی رنگ بود

غم همیشه خفته در میان

پر ز آ هنگ بود

من منگ تر از رود گنگ

بی حواس از درنگ بود

به هر نقطه کردم نگاه

 همه تهی وعبای

تو را فقط رنگ بود

آن پنج شنبه روز تو و

این دوشنبه روز من بود.

                                        شووان

(اگر دروغی راست بود

کار خدا درخواست بود)

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم اردیبهشت 1386ساعت 4:19 بعد از ظهر  توسط دلریخته | 
۵شنبه

در آغوشش گرفتم گفت مردم

چه لذتها که از آغوش تو بردم

شبی دیگر در آغوشی دگر بود

خایا کاش کمتر می فشردم

هنوز هم دارم از او خبرها

شب و روزش شده لمس بدنها

ولی در نزد این راوی بیدار

همیشه عاشقست چون سپیدار

                                                 شووان

 

 میلاد شوان هم ۵شنبه شد

 خدا رو شکر فکرش مبتلا نشد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386ساعت 10:7 قبل از ظهر  توسط دلریخته | 

 ۵ شنبه

وقتی که پری چهره نگاری داری

يک  صبح پر از اميدواری  داری

مخصوصا اگر موسم  باران  باشد

رعدی  بزند "شوق بباری" داری

ای  قافله  از  يمن   آورده  جهاز!

غير از غم دلدار چه باری داری ؟

غمگين  نداری ات  نباشی   زيرا -

"بر سينه من  سر  بگذاری"  داری

تو مـــــاه شب هفتم ماهـــــی يعنی-

رخسـاره نيمــــه آشکــــاری  داری

لبـــهای  تو از حبس ابد تنـــگ ترند

چون  در دهنت  ذوق   قناری  داری

من شور  غزل به  واژه انداخته ام

از واژه بگو  چه  انتظاری  داري؟

               ***

حالا که  پــری چهره نداری کافيست-

 که فرض کنی هر چه نــداری داری

 

 

روز جهانی زن مبارک .

تمام فکر قدغن

بشه آزادی زن.

                       شووان

 

( با تشکر از عابد عزیزم )

 

 

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم اسفند 1385ساعت 5:40 بعد از ظهر  توسط دلریخته | 
خدا : این منم که می سازم.

 

شووان : برنده منم.

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم اسفند 1385ساعت 12:17 بعد از ظهر  توسط دلریخته |